3.10 ξημέρωμα Σαββάτου. Ξαφνική παρέα με το Βλάση, στην τηλεόραση.

Τραγουδάει ''κι είμαστε ακόμα ζωντανοί'' και η Δήμητρα τον συνοδεύει στο πιάνο.

Θυμάμαι, να τρώμε σουβλάκια στο Μοναστηράκι και να ψάχνει ιδέες για τ ΑΛΛΑ ΚΟΛΠΑ του.

''Είναι τα τελευταία που τρώω, σε πέντε μέρες έχω γύρισμα, πρέπει να χάσω 10 κιλά!'' έλεγε

ενώ παραγγέλναμε τέσσερα ακόμη.

Γουρουνιές απίστευτες, ξενύχτια, καταχρήσεις...με την καλή έννοια,

με φύλακες-αγγέλους πάντα και παντού, το Μπέζο και το Φιλιππίδη.

''Φορτώωωωω''

Μ εκείνο το χοντρό καφέ δερμάτινο μπουφάν... ''Ψάχνεις κάτι;''

''Γαρύφαλλεεεεεεε''

-Τραγούδησέ μου, ''Ερωτά μου αγιάτρευτε''...έλα λίγοο, τώρα, δυό λέξεις..

-Καλά, πάρτε το τζατζίκι από μπροστά.

''...κανείς μας δεν ξέρει ποιός είσαι...''

Η Γαλάνη ήταν ...γκρούπι των Πελόμα Μποκιού.

(..μα -ΤΩΡΑ- εγώ μιλάω για δύναμη, της αγάπης ισοδύναμη)

Η Κανέλλη, ήταν στην αντίπαλη συμμορία στη γειτονιά του.

Η Μαλβίνα, τον έλεγε γλυκά, γουρούνι.

(θυμάσαι το σύνθημα, ''βρέξει, χιονίσει, ο Βλάσσης θα γ..υρίσει!!!!!'')

''Ελα ρε, πες, θάμαι καλός; Θα σκίσω; Πες, θα σκίσω; Θα μπαίνω με τη μηχανή μέσα. Χαμός!''

(Εχω ακόμη το τηλέφωνό σου. Το καλό.)

Και το μόνιμο κόλλημα..''Ρε συ, έλα να ξανακάνουμε εκπομπή για ΑΤΙΑ,

αφού υπάρχουν εξωγήινοι, θα σου φέρω μελέτες, έχουμε αποδείξεις, το ξέρω σίγουρα''

Το γέλιο σου. ''Παρακαλώωωωω''. Το συνθηματικό σφύριγμα.

(..οι ευαίσθητοι παθαίνουν και παρανοούν...)

Σε βλέπω απόψε, στο ΜΕGΑ, η βραχνάδα σου μ ανατριχιάζει,

σαν να είμαστε παρέα, παραμονές εκπομπής και αγχώνεσαι τι θα βάλεις στην πρεμιέρα.

Μυρίζω την κολώνια σου και μοιάζει ζωντανό το πρόγραμμα στην τηλεόραση.

Σκίζεις πάλι, ρε συ!

ΣΕΜ.