γράφει ο Θωμάς Σίδερης

Οι ελληνικές εκλογές εκτός του ότι έχουν σεληνιάσει τη Lagarde και τη Merkel, βοήθησαν στο να εξομαλυνθούν και οι διπλωματικές σχέσεις της γης με τη σελήνη. Το φεγγάρι, κάνει πρώτο την κίνηση της καλής θέλησης και έρχεται –πιο υπέρλαμπρο και πιο μεγάλο από ποτέ- σε απόσταση αναπνοής με έναν πλανήτη που -επιεικώς- τον έχουμε καταντήσει σαν τα μούτρα μας.

Βέβαια το φεγγάρι φωτίζει και τη Γαλλία -και εκεί εκλογές έχουνε- αλλά ποιος λογαριάζει τους Γάλλους, εμείς ανέκαθεν θεωρούσαμε τον εαυτόν μας το κέντρο της γης, το κέντρο του γαλαξία, το κέντρο του σύμπαντος και ούτω καθεξής.

Στο πνεύμα της πανσελήνου και οι πολιτικοί αρχηγοί.

Η Αλέκα, με αφορμή τη μεγάλη πανσέληνο του Μαΐου, έκανε την αυτοκριτική της στην Κ.Ε. του Κόμματος: «Ίσως φταίνε τα φεγγάρια που πολλοί με λεν τρελή που όλο ψάχνω στα σκοτάδια μήπως κάτι και συμβεί…» Και επειδή δε συμβαίνει τίποτα στο ΚΚΕ –από τον καιρό του Χαρίλαου και βάλε- ο Θανάσης Παφίλης και η συμπαθέστατη Λιάνα περιμένουν στη γωνία την Αλέκα την επόμενη πανσέληνο.

Ο Πάνος Καμένος κοιμάται κι ονειρεύεται θριαμβευτικές επιστροφές στο νόμισμα που ως Έλληνες μας αξίζει, την εθνική μοναχική μας δραχμούλα, και φυσικά τις πενταροδεκάρες, με τη μεγάλη τρύπα στη μέση. «Το φεγγάρι πάνωθέ μου ασημένιο τάληρο και με το κορίτσι θε μου πάμε για το Φάληρο». Το Φάληρο εξάλλου είναι κοντά, μια ευθεία από τη λεωφόρο Συγγρού του ανεξάρτητου ως έλληνα Καμμένου.

Η Νατάσα τώρα, μη με ρωτήσετε ποια Νατάσα, ντυμένη ως Νέα Δημοκρατία του –τελευταίου- συρμού Αιγάλεω Σύνταγμα, με κάτι νυσταγμένους επιβάτες στο τελευταίο βαγόνι –σπασμένη διαδήλωση ή προεκλογική ομιλία Σαμαρά;- ονειρεύεται αλησμόνητες φεγγαράδες στη Ραφήνα και θριαμβευτική επιστροφή του Κωστάκη που κατάπιε το αμίλητο νερό. «Φεγγάρι μου να ψάξεις να τον βρεις  και να του πεις πως δε θ' αντέξω δε θα ζήσω φεγγάρι μου στο δρόμο του να μπεις και να του δείξεις πώς να 'ρθει σε μένα πίσω» αλλά ο Κωστάκης απολαμβάνει τη φεγγαράδα στο σουβλατζίδικο του Μήτσου, στην παραλία της Ραφήνας, απέναντι από το περίπτερο της Ρίτας, που επί εποχής Κατσιμίχα έγινε και Ριτάκι.

Ο Αλέξης ο ακτιβιστής που τάχα μου έκανε σημαία του τον Μάνου Τσάο, εντέλει gusta – ρει τη Νατάσα και δηλώνει «Τραβάω λοιπόν σ’ όλα μια κόκκινη γραμμή» γιατί εντέλει και η Νατάσα είναι ακτιβίστρια, αν ήταν δε και μετανάστρια θα ήταν πρώτη στο Επικρατείας. Αλλά αν λάβουμε υπόψη μας τον χάρτη των Σκοπίων όπου η Θεσσαλονίκη εμφανίζεται στο μεγάλο κράτος του Γκρουέφσκι, η Νατάσα αυτή τη στιγμή θα πρέπει να οδεύει προς την Αμυγδαλέζα.  

Πηγή φωτογραφίας: neoskosmos