κ.Διγενή καλησπέρα.

Τώρα τελείωσα το διάβασμα και μπαίνοντας στο site είπα να σας πω μια σκέψη που έκανα χθες.Ή μάλλον κάποιες περίεργες συμπτώσεις.

1)Αν και ακούω μουσική, γενικότερα αισθανόμουνα κάποια υποκρισία των τραγουδιστών όταν άκουγα τραγούδια τους. Ας πούμε άνετα ακούω Πλιάτσικα ή Λιδάκη, αλλά από ένα σημείο και μετά τους νιώθω ως «επαγγελματίες μελαγχολικούς». Μέχρι που άκουσα (σε μια βάρδια security 10-6 το βράδυ) τη Βιτάλη. Χωρίς φυσικά να έχουμε μιλήσει ποτέ, ακούγωντας τα τραγούδια της και ειδικά αυτά που έχει γράψει η ίδια, κατάλαβα ότι είναι απ’ τους 5-6 ανθρώπους με το πιο κοντινό σκεπτικό σε μένα. Παρόλα αυτά απ’ όσο ξέρω ψιλοδιακριτικά αποσύρεται.

2)Τους δημοσιογράφους τους θεωρώ σε μέσο όρο, χειρότερα λαμόγια απ’ τους πολιτικούς. Παρόλα αυτά είχα καθ’ όλα αντίθετη άποψη για τον Γκιόλια τον υπερεκτιμούσα. Καμπόσες σφαίρες ... και τέλος... Και αφήνω τις Σέχτεσ και οτιδήποτε πέραν του συβολαίου θανάτου για του ευκολόπιστους (αλλά αυτό άλλο θέμα).

3)Είμαι φοιτητής (για ακόμα 2-3 μήνες ελπίζω) στο Ηράκλειο. Είχα ξεχωρίσει 2 ψησταριές ως σχετικά καθαρές. Και οι δυο έχουν κλείσει πλέον. Δεν ξέρω άλλη που να έχει κλείσει... Δε κλείσανε για ελέγχους ή ληγμένα και τέτοια, αλλά απέτυχαν οικονομικά.

Τα σκέφτηκα αυτά μαζί και τελικά, ή είμαι γκαντέμης, ή μήπως οτιδήποτε το καθαρό το πετάει έξω το σύστημα;

Χωρίς να ξέρω αρκετά για την δική σας πορεία, απ ’οσο ξέρω κάνετε και σεις «κακές παρέες» (Βιτάλη, Γκιόλιας)... Αυτός είναι και λόγος που σκέφτηκα αυτή τη σκέψη μου...

Αν έχετε κάποιο σχόλιο ευχαρίστως να το διαβάσω.
Αν όχι, να στε καλά που με διαβάσατε.
Ή ακόμα κι αν δε με διαβάσατε.

Καληνύχτα