
Επειδή εδώ και καιρό, δεν τυπώνονται, δεν μεταδίδονται και δεν αναρτώνται συνεντεύξεις
σημαντικών, αλλά και ειλικρινών ανθρώπων, (για τις προθέσεις των οποίων,
να είσαι σίγουρος), ξεκινάω σήμερα, μια σειρά
αποκλειστικών συνεντεύξεων, που δεν θα δοθούν ποτέ!
Πρώτος συνομιλητής μου ο Σίσυφος!
***
Ο ΣΙΣΥΦΟΣ ΣΤΟ ΜΕDIASOUP.
Τον συνάντησα σήμερα, 1/8/2010, το μεσημέρι. Ο Σ. είναι Ελληνας. Εδώ στην Ελλάδα, οι γνώμες διίστανται για το ποιόν του. Οι μεν τον χαρακτηρίζουν επαναστάτη, δίκαιο, ονειροπόλο, ευγενικό. Οι δε, κοινό ληστή, απατεώνα.
1981.Ζω στην Ιταλία. Via del Bucintoro 3, Ostia. Δύσκολοι καιροί, ένα πανίνο στα τρία, σπουδές τηλεόρασης, κολοκύθια με τη ρίγανη, πιο πολύ σπουδές επιβίωσης...
*** Τον σκέφτομαι συνέχεια. Νερό βαθμοί 36, κατευθείαν από τους πρόποδες των Άλπεων, φορτισμένο με γεωθερμική ενέργεια και σε θερμοκρασία 85 βαθμών Κελσίου.
Nερό με 30 χρόνια διαδρομή. Βουλιάζω αργά αργά, αλλά το μυαλό μου είναι σ' αυτόν.
Αχνίζω. Το ταξίδι του νερού, υπόγειο, βάθους περίπου 3000 μέτρων, από το όρος Λεσίνι μέχρι αυτό το σημείο που είμαι τώρα. Εδώ σ' αυτό τo ιταλικό χωριό, με προδιαγραφές Λιμνούπολης, (που κάτω από άλλες συνθήκες, θα ήμουν μαζί του) όλα άψογα τακτοποιημένα, καθαρά, αποστειρωμένα. Bρέχει συνέχεια, παντού ζωντανό νερό, μια διευρυμένη πεντάστερη μήτρα. Χωρίς αυτόν, όμως.
***
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Μ ΕΝΑΝ ΦΥΛΑΚΑ ΑΓΓΕΛΟ
(που είχε ρεπό την 19η/07/2010;)
Πήγα στο ραντεβού, είκοσι λεπτά νωρίτερα...
Τόσον καιρό, αγωνίζομαι να εξασφαλίσω αυτήν την συνέντευξη, τώρα που επιτέλους, θα την πάρω, λίγα λεπτά πριν, το βρίσκω μάταιο. Πέμπτη βράδυ, σε κεντρική λεωφόρο της Αθήνας.
Εκείνος, έρχεται στο ραντεβού στην ώρα του και μου φαίνεται, εκτός από πολύ αδύνατος, ιδιαίτερα συνεσταλμένος. Μ ένα απίστευτα έντονο βλέμμα. Είναι η πιο κοντινή ύπαρξη, στον φίλο που έφυγε.
Ζητάει να πιεί νερό, πριν αρχίσουμε την κουβέντα κι όταν με κοιτάζει στα μάτια, καταλαβαίνω πως τίποτε, απ αυτά που θ ακολουθήσουν, δεν θάναι τελικά μάταιο.
***********
Ζώ πολλά χρόνια στη Λιμνούπολη των Ζόμπι. Εχω προβάρει πολλά διαφορετικά χαμόγελα, για τις ανάγκες εκπομπών, συναναστράφηκα από προέδρους δημοκρατίας και πρωθυπουργούς, μέχρι μαχαιροβγάλτες και ναζιστές, αλλά ποτέ, δεν έζησα μέσα σε τέτοιον πολτώδη και δύσοσμο αχταρμά, όπως αυτός, της συγκεκριμένης εποχής.
(...λίγο καιρό μετά από τη δολοφονία του Σ.Γ.)
Η Ρώμη βράζει. Οι άνθρωποι αχνίζουν. Το ''πάτριον έδαφος'' (φοιτητική ατάκα εποχής), είναι πάντα μια ανοιχτή αγκαλιά γιαγιάς, όταν η Αθήνα γίνεται αποκρουστική.
Αφησα πίσω, μια δολοφονία, καύσωνες και φωτιές παντού, ζωές λεηλατημένες, παρακράτος σε μεγάλα κέφια, παραιτημένους επαναστάτες, απατεωνίσκους΄των Μέσων, ψεύτες κατά συρροήν κι δεκάδες πεινασμένα ποντίκια στο Διαδίκτυο, που τα ξέρουν όλα και τα βλέπουν όλα, πλην της Φάκας.
Ο κόσμος τους κι ο κόσμος μας. Το Εκεί και το Εδώ.
''Θέλω ένα λεξικό αντιστοιχίας, ανάμεσα στον ένα και τον άλλο κόσμο''
***
Κάθε φορά που πάω στην Αγγλία, σε οποιαδήποτε πόλη της,
''ξέρω'' πως κάποια φαντάσματα είναι συνέχεια μαζί μου.
Την ιδέα μου την έβαλε η Ελισάβετ, πρίν 13 χρόνια,
ενώ περπατούσαμε στο Covent Garden, ''μα δεν τα νιώθεις; είναι δίπλα μας''
μου έλεγε κι εγώ έτρεμα απ το φόβο μου.
Η Ελισάβετ, στο μεταξύ, ερωτεύτηκε και παντρεύτηκε έναν ''μάτσο'' νικητή ριάλιτι,
έγινε και μαμά
κι εγώ ( πάντα με τον ίδιο τρόμο) συμβιβάζομαι με τα λονδρέζικα φαντασματάκια μου,
ιδιαιτέρως δε, με το most famous serial killer, JACK the ripper,
από το μακρινό, φλεγόμενο 1888.
Αύγουστος. Μείναμε 6 χωρίς να πάμε, ακόμη, διακοπές. Το πείσμα είναι τεράστιο. Θα πετύχει οπωσδήποτε. Είναι δίκαιο να πετύχει, παρά τα χτυπήματα από παντού.
Είναι λογικό όμως, δεν εξυπηρετεί κανέναν, είναι μια φωνή, που θα βόλευε να μην ακούγεται, καθώς σκληρή κριτική, παρέα με άγριο χιούμορ, πονάει.
Νιόβης 23, Αγιος Θωμάς, Μαρούσι. Γενάρης του θανατά, έχω ραντεβού με τον Αλέξη για μοντάζ. Πώς να του το πω ; Μπαίνω στη ζούλα. Θα το πω πρώτα στον Αντώνη.
-Μην τρομάξεις, είναι η παραίτηση μου. Ετοίμασέ την και πέρασε την στον πρόεδρο. -Μπράβο ρε συ, επιτέλους!
-Είσαι ο πρώτος που μου λέει μπράβο, όλοι οι άλλοι μου λέγανε παπαριές για αστρολογικά, κυκλοθυμικά, νευρασθενικά και ό,τι φανταστείς
- Μα έπρεπε να το κάνεις καιρό πριν.
- Το είχα κάνει και το ξέρεις, αλλά
Θέλω να γράψω ένα βιβλίο με παρέα. Να το γράψουμε μαζί. Εκεί που θα σταματώ εγώ, να συνεχίζετε εσείς..Θα φροντίζω η τελευταία λέξη κάθε φορά να είναι ένα όνομα προσώπου που γνωρίζετε και έχετε άποψη γι αυτό. Εκατό λέξεις είναι αρκετές, από τον καθένα σας, για να σκιαγραφηθεί αντικειμενικά. Ξέρω ότι δε χρειάζεται να σας ζητήσω να γράψετε την αλήθεια , με ..κόσμιο τρόπο, εννοώ χωρίς χυδαιότητες και ύβρεις. Είμαι σίγουρη ότι θα το κάνετε, στέλνοντας μαζί με το κείμενο σας και τα στοιχεία σας. Ανώνυμα σχόλια δε θα συμπεριληφθούν στο βιβλίο, που θα εκδοθεί το Δεκέμβριο, με τις υπογραφές όλων μας.. Τι λέτε ?